Waardering:
  • 0 stemmen - gemiddelde waardering is 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Herstel na operatie in 1 keer
#1
Hi allemaal, 

Een aantal maanden geleden kwam ik terecht op dit forum, omdat mijn pouch operatie gepland werd. Ik ben ondertussen al geopereerd en wil graag mijn ervaring met jullie delen. Op dit forum kwam ik maar weinig mensen van mijn leeftijd tegen die de operatie moeten ondergaan (ik ben 19 jaar). 

Zo'n 1,5 jaar geleden is er bij mij FAP geconstateerd per toeval. Ik had al jaren last van m'n buik, maar mijn huisarts was ervan overtuigd dat het een spastische darm was. Per toeval kwam ik een keer bij een andere huisarts terecht en die vertrouwde het toch niet. Hij verwees me door naar het ziekenhuis voor een coloscopie. Na een paar weken ging ik naar het ziekenhuis voor de coloscopie, eigenlijk met het idee dat ze niks zouden vinden. Toen het onderzoek bezig was werd ik wakker uit mijn roes. Ik schrok enorm, want ik zag allemaal grote "bobbels" op het scherm. Ik studeerde toen nog verpleegkunde en wist meteen dat mijn darm er niet zo uit hoorde te zien. Mijn arts had zelf nog nooit zoiets gezien en was ook erg geschrokken. Tijdens het gesprek dat ik een week later met haar had, verwees ze mij door naar prof. Vasen in het LUMC. Hij heeft mij erg goed opgevangen. Hij vertelde alles wat ik wou weten. Ik kreeg toen ook te horen dat ik ooit een pouch operatie zou krijgen. Hij sprak toen nog over tientalen jaren. Een halfjaar later had ik weer een coloscopie. Hieruit bleek dat de poliepen erg snel groeide. Er werd mij toen verteld dat ik binnen 5 jaar de operatie zou hebben. Een halfjaar later had ik weer een onderzoek en toen schrokken ze. De poliepen waren weer heel erg gegroeid. Ik moest toen kiezen of ik de operatie al wou of nog een halfjaar aan ontstekingsremmers zitten in de hoop dat de groei zou afnemen. Na een paar weken nadenken koos ik ervoor om de operatie te plannen. Hiervoor kwam ik terecht bij chirurg dr. Peeters en dr. Hollman. In augustus hadden ik en mijn familie een heel duidelijk en fijn gesprek. Dr. Peeters legde alles duidelijk uit en beantwoorde al onze vragen. Ik werd gelukkig een beetje op mijn gemak gesteld. De operatie zou 24 oktober plaatsvinden. 

En toen was het ineens de 24e.. Ik ging vroeg met mijn moeder, zus en vriend naar het ziekenhuis. Ik sprak vlak voordat ik werd opgehaald dr. Peeters nog. Hij was er erg verzekerd van dat het allemaal goed zou komen. Om 8:00 uur werd ik naar OK gebracht en pas 14:00 uur werd mijn moeder gebeld dat de operatie geslaagd was. De pouch was gelukt en alles was goed gegaan. Na een uurtje op de verkoeverkamer mocht ik naar de afdeling. Ik zat helemaal onder de slangetjes: ik had een maaghevel (een slangetje door je neus en keel naar je maag), een katheter, rectale drain, ruggenprik en infuus. Ik was na de operatie er heel goed aan toe. Ik was erg helder en kon gewoon praten. De pijn viel ook heel erg mee. Ik had een ruggenprik (die toen nog werkte) met een pompje. Dus ik kon de hele tijd morfine pompen. De dag na de operatie ging redelijk. Ik was erg zwak en moe. Gelukkig mocht mijn maaghevel eruit. Dit vond ik echt heel erg fijn. 'S-avonds moest ik hals over de kop naar de verkoeverkamer gebracht worden, omdat mijn ruggenprik niet meer werkte. De dokter heeft geprobeerd 'het blok' zoals ze dat noemen op te spuiten, zodat ik de pijn in mijn buik niet meer zou voelen, maar dit werkte niet. Dus helaas moest de ruggenprik eruit. Ik kreeg toen via mijn infuus een pijnpomp met morfine. Die nacht ben ik nog 2 keer naar de verkoeverkamer gebracht, omdat ik veel pijn had. Uiteindelijk gaven ze me ketamine erbij, zodat ik zeker weten niets meer zou voelen. Op vrijdag (3e dag na de operatie) werd mijn rectale drain verwijderd. Dit was een grote opluchting. Ik mocht proberen te eten om te kijken of mijn darm zou gaan werken. Helaas voor mij had mijn darm daar geen zin in. Dat betekende dat ik zaterdag heel erg ziek werd. Ik moest constant overgeven. Dit was niet goed voor mijn buik, omdat er onnodig veel druk op kwam te staan. Dus mijn maaghevel moest er weer in. Hier werd ik nog misselijker door. Heel de nacht sliep ik niet. De volgende dag zat ik weer de hele dag te kokhalzen. Wat een ellende dacht ik.. Was ik er maar nooit aan begonnen.. Gelukkig was het maandag. De artsen besloten toch mijn maaghevel, pijnpomp en katheter eruit te halen. En je raad het nooit.. Mijn darm begon plotseling te werken! Ik kon naar de wc, lopen, zitten en voelde me een heel stuk beter! Ik werd zelfs die dag van een 1 pers. kamer naar een 2 pers. kamer overgeplaatst, omdat het zo goed ging. De volgende dag stonden er allemaal verbaasde dokters aan mijn bed. Ze besloten dat ik de volgende dag naar huis mocht en dat mijn infuus met vocht eraf mocht. Ik was helemaal happy. Twee uur later kwam mijn arts terug met een veel leukere mededeling: ik mocht die dag al naar huis! Ik was zo blij!! Een uurtje later stond mijn vader mijn tas in te ruimen en mocht ik gaan. 

Ik ben ondertussen een week thuis. Ik voel me erg goed. Ik ben natuurlijk wel moe en zwak, maar dat is logisch na zo'n zware operatie. Met de ontlasting en wc-frequentie gaat het ook erg goed. Ik heb nu zelfs zonder medicatie wat dikkere ontlasting en ik hoef minder vaak!! Ik ga 's-nachts zo'n 3 keer en overdag 6-8 keer. 
Vrijdag heb ik een controle in het ziekenhuis bij mijn chirurgen. Ik ben natuurlijk reuze benieuwd naar wat zij te zeggen hebben over het herstel. 
Voor de mensen die de operatie nog moeten ondergaan: onderschat het niet! Het is een erg zware operatie en je bent echt heel erg afhankelijk van anderen.

Ik raad iedereen dr. Peeters en dr. Hollman aan in het LUMC! Ze weten echt waar ze het over hebben en vertellen heel duidelijk wat er allemaal gaat gebeuren. 

Ik hoop dat ik iemand met mijn verhaal heb kunnen helpen een beeld te vormen hoe het nou is na zo'n operatie! Shy
Antwoord


Ga naar locatie:


Gebruikers die dit topic lezen: 1 gast(en)